مرکز بین المللی درمان ناباروری و ناتوانی جنسی مردان

دکتر عارف مرادی فوق تخصص ناباروری و ناتوانی جنسی مردان از Wisconsin Medical Alumni Association آمریکا

اولین مرجع تخصص درمان غیر حضوری

اختلالات نعوظ با این دارو ها

 

 

اختلال نعوظ چیست؟
هنگامی که آلت تناسلی مرد توانایی ایجاد نعوظ یا حفظ نعوظ به مدت کافی جهت انجام عمل مقاربت جنسی، (بزرگ و سفت شدن آلت مردان را نعوظ میگویند) را ندارد.
اکثر مردان گاهی اوقات، برخی از مشکلات سخت شدن یا نعوظ ماندن آلت تناسلی را تجربه کرده اند، اما این اختلال نعوظ نامیده نمیشود که باعث نگرانی شود. فقط در صورتی که در عملکرد جنسی مشکل ایجاد کند و آنرا غیر ممکن سازد و سبب نارضایتی مداوم شود، اختلال نعوظ نامیده میشود.
برخی بیماری ها و عدم تحرک، و همچنین مصرف برخی مواد و دارو ها می تواند موجب این امر شود، که در ادامه ی مطلب به آن ها می پردازیم.
۱- داروهای ضد افسردگی
دارو های ضد افسردگی از بزرگترین مجرمان برای اختلالات نعوظ هستند.
بعضی داروهای ضد افسردگی، مانند پروزاک، پاکسیل و Lexapro می توانند میل جنسی را کاهش دهند و در واقع موجب تأخیر انزال شوند.
۲- داروهای ضد فشار خون
داروهایی که برای درمان بیماران مبتلا به پرفشاری خون به کار می رود، کم و بیش بیماران را به اختلالات نعوظ دچار می کند. داروهایی مانند متیل دوپا و کلونیدین از طریق تاثیر بر هیپوتالاموس ۱۰ تا ۲۵ درصد مردان، سبب اختلال نعوظ آنان می شود. رزرپین موجب کاهش ذخیره کاتکولامین ها مانند دوپامین و آدرنالین و ۵ هیدروکسی تریپتوفان و در نتیجه اختلال نعوظ می شود. همچنین رزرپین از طریق ایجاد افسردگی نیز سبب ناتوانی جنسی و اختلال انزال می شود.
داروهای ضد پر فشاری خون در برخی موارد از طریق تاثیر روی عضلات صاف سبب اختلال نعوظ می شود. داروهای بلوک کننده های کانال های کلسیم یکی از این گروه داروها است. داروهایی مانند فنوکسی بنزامین و فنتولامین نیز موجب ناتوانی جنسی و اختلال انزال (انزال به داخل مثانه) می شود. داروهای مهارکننده گیرنده های بتا آدرنرژیک مانند پروپرانولول و آتنولول بیشتر از طریق تاثیر محیطی، موجب اختلال نعوظ می شوند.

۳- داروهای ادرار آور
داروهای مدر کمترین عارضه را از نظر ایجاد اختلالات جنسی در میان داروهای ضد پرفشاری خون دارند. از مدرهای تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید به عنوان داروهای کنترل کننده فشارخون که سبب اختلال نعوظ و کاهش میل جنسی می شود، می توان نام برد.
مدرهای کاهش دهنده دفع ادراری پتاسیم مانند اسپیرینولاکتون حداکثر در ۳۰ درصد مردان، اختلال نعوظ ایجاد می کند. این داروها می توانند سبب کاهش میل جنسی شده و موجب بزرگ شدن پستان ها و درد در آنها شوند. در برخی مطالعات ۳۱ درصد از افرادی که برای درمان افزایش فشارخون، فقط از مدرها استفاده می کردند، دچار ناتوانی جنسی شده اند.
۴- داروهای قلبی و عروقی
اگر بخواهم درباره این داروها بگویم، باید به داروهای مهارکننده گیرنده های بتا یا بتابلوکرها اشاره می کنم. از این گروه، پروپرانولول، قوی ترین دارویی است که در مقایسه با هم گروه های خود مانند آتنولول، پیندولول و متوپرولول بیشتر موجب ناتوانی جنسی می شود. این دارو در ۱۵ درصد از موارد ممکن است سبب اختلال نعوظ شود. بلوک کننده های گیرنده های آلفا نظیر دوکسازوسین ممکن است با تاثیر بر اعصاب سمپاتیک، موجب بهبود نعوظ شوند. مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین مانند کاپتوپریل و انالاپریل بر نعوظ تاثیر ندارند.
۵- داروهای آرام بخش
داروهای آرام بخش می توانند سبب ناتوانی جنسی و کاهش میل جنسی و اختلال انزال شوند که این عارضه ناشی از آثار تسکینی، افزایش پرولاکتین و تاثیر روی دستگاه عصبی خودکار و اعصاب مرکزی است. همه داروهای ضد افسردگی به درجات گوناگون سبب ناتوانی جنسی، کاهش میل جنسی و تاخیر در ارگاسم یا اوج عمل جنسی یا از بین رفتن آن می شوند. بنزودیازپین ها مانند دیازپام، اکسازپام، لورازپام و کلردیازپوکساید و همچنین مپروبامات که از گروه داروهای کاربامات و ضد اضطراب است، سبب کاهش میل جنسی و همچنین سبب ناتوانی جنسی می شوند.
۶- داروهای پایین آورنده چربی خون
به ویژه کلوفیبرات از جمله داروهایی است که برای درمان افزایش چربی خون مصرف می شود که در ۱۴ درصد از افراد موجب ناتوانی جنسی شده است.
برخی مطالعات قدیمی نشان می دهد که استاتین ها با کاهش تولید کلسترول بدن، موجب کاهش هورمون جنسی مردانه، یعنی تستوسترون می شوند.
مطالعات اخیر تلاش می کنند که استاتین ها موجب اختلالات نعوظ به طور موقتی می شوند، ولی استفاده ی دراز مدت از آن ها، در کل موجب بهبود روابط جنسی می شود، چون ساختار لیپید ها را بهبود می بخشد.
۷- داروهای ضدهورمون مردانه
سایمتیدین از جمله داروهایی است که ضد گیرنده های هیستامینی h2 است و موجب کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ می شود. به نظر می رسد علت این عارضه ناشی از عملکرد ضد هورمون جنسی مردانه این دارو و افزایش پرولاکتین خون است. داروهای دیگری که موجب اختلال نعوظ می شوند، استروژن ها و داروهای با اثر ضد هورمون جنسی مردانه مانند کتوکونازول و سیپروترون استات است.
۸- آنتی هیستامین ها
پزشکان گاهی برای کاهش حالت تهوع، شل شدن عضلات و القاء خواب این دارو ها را تجویز می کنند، ولی آنتی هیستامین ها موجب اختلالات نعوظ می شوند.
از جمله ی این دارو ها می توان Phenergan، Flexeril و Unisom را نام برد.
۹- مواد مخدر، سیگار و الکل
کوکائین، متادون، و ماری جوانا می توانند موجب اختلالات نعوظ و کاهش پاسخ مغز به محرک ها شوند.
سیگار نیز می تواند مشکلات بسیاری در امور جنسی ایجاد کند.
الکل نیز از توانایی مغز برای پاسخ به تحریکات می کاهد و استفاده ی طولانی مدت از آن موجب آسیب رسانی به بدن و مخصوصاً کبد می شود.
۱۰- سایر داروهای موثردر اختلا نعوظ
• داروهای درمان اضطراب (anxiolytics)
• بعضی مسکن ها
• برخی داروهای ضد سرطان، از جمله شیمی درمانی
• درمان های پروستات، از جمله درمان سرطان و بیماری های خوش خیم (مهار کننده های ۵α ردوکتاز). داروهای ضد آندروژن نیز یک علت هستند، که در موارد دیگر مانند بیماری پروستات نیز مورد استفاده قرار میگیرند.
• آنتی کولینرژیک ها – داروهایی با طیف گسترده ای از کاربردها که باعث مسدود کردن انتقال دهنده های عصبی میشوند. (مولکولهای سیگنال های عصبی)

 

 

سکسولوژیست